Γιατί ενοχλεί το Ορθόδοξο μάθημα στην Α΄/θμια και Β΄/θμια Εκπαίδευση.

Του Θεολόγου-συγγραφέα Νικολάου Χ. Χριστοδουλάκη

Από την  δεκαετία του 2.000 και μετά ζήσαμε ως μάχιμοι εκπαιδευτικοί θεολόγοι μια άρνηση, αν όχι και εχθρότητα για την Ορθόδοξη κατεύθυνση του μαθήματος μας.

Αυτό βεβαίως δεν σημαίνει, ότι και πριν την δεκαετία του 2.000 δεν είχαμε προβλήματα για το μάθημα μας.

Υπήρχαν, αλλά δεν υπήρχε η απ’ ευθείας αμφισβήτηση και άρνηση.

Τα επιχειρήματα των αρνητών γνωστά, ότι διδάσκομε «προσηλυτισμό», θρησκευτικό δογματισμό και εθνικισμό καταστάσεις δηλαδή, που δεν συμβαδίζουν με την εποχή μας.

Περιττό βέβαια να υποστηρίξομε, ότι τέτοια επιχειρήματα, όχι μόνο δεν μπορούν να υποστηριχθούν ιστορικά και γνωστολογικά, αλλά απέχουν έτη φωτός από την αληθινή πραγματικότητα.

Το λεγόμενο κακώς μάθημα των θρησκευτικών είναι ένα μάθημα Ορθόδοξης κατάρτισης και συγχρόνως πολιτιστικής γνώσης γύρω από την ταυτότητα του Έλληνα, γιατί η Ορθοδοξία εκτός από βίωμα και εμπειρία είναι ένας ολόκληρος πολιτισμός.

Είτε αρέσει είτε όχι η Ορθόδοξη πίστη είναι ταυτισμένη με την εθνική και όχι μόνο ταυτότητα του Έλληνα, πάνω από 2.000 χρόνια.

Ο Ελληνισμός όσο διέπρεψε στην προχριστιανική εποχή, άλλο τόσο διέπρεψε και στην μεταχριστιανική εποχή, ιδιαιτέρως με το έργο και την προσφορά των χριστιανών Ελλήνων Πατέρων. Αυτή η Ελληνικότητα δεν έχει καμιά σχέση με φυλετισμούς ή εθνικισμούς.

Είναι καθαρά πολιτιστικό μέγεθος, δηλαδή έργο πολιτισμού και προσφοράς σ’ όλη την ανθρωπότητα. Αυτή είναι η ιδιαιτερότητα του Ελληνισμού είτε στην προχριστιανική ή μεταχριστιανική εποχή.

Παραδείγματα αυτής της προσφοράς έχομε πάρα πολλά μέσα στην ιστορία.

Αναφέρομε μόνο το παράδειγμα της αρχαίας Αλεξάνδρειας στην Αίγυπτο ή τον εκχριστιανισμό των Σλάβων από την Ορθόδοξη και Ελληνόφωνη αυτοκρατορία της Κωνσταντινούπολης.

Αυτό λοιπόν που ενοχλεί σ’ όλα αυτά που αναφέραμε, είναι ότι δεν θέλουν ένα μάθημα που να μαθαίνει στον νέο μαθητή την ιστορική αλήθεια της ταυτότητας του και της προσφοράς του πολιτισμού των προγόνων του σ’ όλη την ανθρωπότητα.

Ο Έλληνας μαθητής από το Δημοτικό μέχρι και το Λύκειο, βομβαρδίζεται για τα φώτα της Δύσης, του Διαφωτισμού, της Νεωτερικότητας και Μετανεωτερικότητας.

Θέλουν να «φτιάξουν» ένα αυριανό πολίτη, που δεν θα σκέπτεται, ούτε θα υπηρετεί την πατρίδα του και τις παραδόσεις της, αλλά ένα θολό κι απραγματοποίητο κοινό Ευρωπαϊκό όραμα διεθνισμού κι όσο κι αν φαίνεται μακρινό μια «Πανθρησκεία» βολική κι ανεκτική, στους κρατούντες του χρήματος, της πολιτικής και της συμβιβασμένης «διανόησης».

Είναι τυχαίο ο διωγμός σ’ οτιδήποτε χριστιανικό στην σημερινή Ευρωπαϊκή Ένωση; Μπορεί η σημερινή Ευρώπη ν’ αρνηθεί την χριστιανική προσφορά στο κτίσιμο του πολιτισμού της; Ποιοι είναι οι πυλώνες του Ευρωπαϊκού πολιτισμού;

Η Ελληνορωμαϊκή κληρονομιά κι η χριστιανική παράδοση.

Τι θα ήταν η Ευρώπη σήμερα, αν είχε επικρατήσει το Ισλάμ; Μια Σαουδική Αραβία, ένα Ιράν ή το πολύ μια «σύγχρονη» Τουρκία;

Αυτά λοιπόν που κτίζουν την σημερινή Ευρώπη – δήθεν των λαών και των πολιτισμών – ας κάτσουν να ξαναδιαβάσουν ΙΣΤΟΡΙΑ κι εκεί θα δουν πως σταμάτησαν την επέκταση του Ισλάμ οι πρόγονοι τους στην Ευρώπη.

Θυμίζομε μόνο την ήττα των επιτιθέμενων μουσουλμάνων το 732 μ.χ. στο Πουατιέ της Γαλλίας από τον Κάρολο Μαρτέλο. (σφυροκόπος)  Μαρτέλος ονομάστηκε, γιατί σφυροκόπησε την Μουσουλμανική επέκταση στην Ευρώπη.